بهشت هم همین جهنم خودمونه!

یکی از اتفاق های عادلانه ی دنیا اینه که همه می میرن. شایدم تنها اتفاق عادلانه ش باشه . منِ معمولی خنگ یا اون آدمی که هیچ وقت درک نشد با تویی که همه دوسِت دارن ، یه وجه مشترک داریم .که میمیریم . من امیدوارم دنیای دیگه ای باشه که من به سزای همه ی کارای بدم برسم . همه ی فکرای مزخرفم ، همه ی دروغ هایی که به تو گفتم . یا همه ی وقت هایی که نفهمیدم و فهمیدم و اذیتت کردم . تو به سزای همه ی کارای خوبی که نکردی  . همه ی مُردنایی که تقصیر توعه . توی جهنم باشیم ، کنارِ تو . بهشت میشه بازم.

+ به وقت شب هایی که همه یلداس تا قیامت.